جهان در مکتب  قرآن مجید

2-1-2. موقعیت شهرستان تالش

این شهرستان با وسعت6 / 2215 کیلومتر مربع در غرب استان گیلان بین شهرستانهای آستارا در شمال ، رضوانشهر در جنوب و استان اردبیل در غرب و دریای خزر در شرق قرار گرفته است . طول جغرافیایی آن بین 48 درجه و 32 دفیقه و 49 درجه و3 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی آن بین 37 درجه و 33 دقیقه و 38 درجه و 16 دقیقه شمالی قرار گرفته است       ( سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان گیلان ، 1383) ارتفاع مرکز شهرستان از آب های آزاد جهان 80 متر و ارتفاع کرانه های ساحلی آن حدود 5/26ـ متر می باشد .( مأخذ: یافته های میدانی تحقیق)

2-1-3. موقعیت دهستان خاله سرا

این دهستان با وسعت42 کیلومتر مربع در بخش اسالم شهرستان تالش قرار دارد، که از شمال و غرب به دهستان اسالم و از جنوب به شهرستان رضوانشهر و از سمت شرق به دریای خزر منتهی می شود ، طول جغرافیایی آن بین 48 درجه و 57 دقیقه و30 ثانیه و 49 درجه و 3 دقیقه و45 ثانیه شرقی و عرض جغرافیایی آن بین 37 درجه و 38 دقیقه و 45 ثانیه و 37 درجه و 43 دقیقه و 45 ثانیه شمالی قرار گرفته است ( یافته میدانی تحقیق ـ برداشت با جی ، پی ، اس) ) ارتفاع مرکز دهستان از آب های آزاد جهان صفر متر و ارتفاع کرانه های ساحلی آن حدود 5/26ـ متر می باشد.

2-1ـ4. تالش و دهستان خاله سرا در تقسیمات کشوری

بعد از الحاق بخش شمالی تالش در عهد نامه گلستان به خاک روسیه ، باقی سرزمین تالش توسط حکومت آن دوره به 5 بلوک تقسیم گردید که شامل کرگانرود ، اسالم ، تالش دولاب ، شاندرمن و ماسال می شد ، این بلوک پنجگانه ، ولایت تالش آن زمان را تشکیل می داد که به آن خمسه توالش می گفتند.

در سال1316 شمسی اولین تقسیمات ایالتی ولایتی در کشور انجام گرفت ، در آن تقسیمات ولایت پنجگانه تالش به یک بخش تبدیل شد . بعد از هفت سال در مرداد ماه 1323 شمسی از بخش به شهرستان به مرکزیت شفارود ارتقاء پیدا کرد . در سال 1324 شمسی مرکز این شهرستان از شفارود به هشتپر منتقل گردید . در سال 1329 شمسی تالش دولاب و ماسال به بخش تبدیل شدند و تا سال 1376 هیچ تغییری در تقسیمات سیاسی محدوده انجام نگرفت تا اینکه در این سال بخش تالش دولاب به شهرستان رضوانشهر و بخش ماسال به شهرستان ماسال تبدیل شدند.

طبق آخرین تقسیمات کشوری در سال 1381 این شهرستان از 4 بخش ، 5 شهر* ، 10 دهستان و 295 آبادی دارای سکنه و 50 آبادی بدون سکنه تشکیل شده است، ، 10 دهستان و 295 آبادی دارای سکنه و 50 آبادی بدون سکنه تشکیل شده است .

بخش اسالم دارای سه دهستان به نام های اسالم ، خرجگیل و خاله سرا است ، دهستان خاله سرا با وسعت 42کیلومتر مربع  جزء کوچکترین دهستانهای بخش اسالم و همچنین شهرستان تالش به شمار می رود. 

جدول 2-2. تقسیمات اداری و سیاسی شهرستان تالش در سال 1385

ماًخذ: سالنامه آماری سال 1385 ، سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان گیلان

2-2. وضعیت توپوگرافی

شکل سرزمین خاله سرا دارای تنوع زیادی از نظر پیکر بندی می باشد ولی به دلیل پوشش گیاهی متراکمی که منطقه از آن برخودار است تشخیص و تعیین زمین و تیپ ناهمواریها به سختی انجام می گیرد . لیکن برای رسیدن به یک طبقه بندی از نظر توپوگرافی می توان ناهمواریهای این دهستان را به نواحی کوهستانی ، کوهپایه ای ، جلگه ای و ساحلی تقسیم بندی کرد .

2-2-1. نواحی کوهستانی

این محدوده بین ارتفاعات 500ـ 100 قرار گرفته است که به دلیل داشتن مراتع غنی             ( درجه1) برای دامداران منطقه که به شکل کوچ نشینی فعالیت دارند حائز اهمیت است . در این ارتفاعات مشاهده پراکندگی گله های گوسفند در مراتع و مناظر کوچ دامداران و خانه های آنها از جاذبه های قوی این منطقه برای فعالیت گردشگری به حساب می آید . میزان بارش در نواحی کوهستانی خاله سرا نسبت به نواحی جلگه ای کاهش قابل توجهی دارد به طوری که در نواحی جلگه ای میزان بارش به 1200 میلیمتر و در نواحی کوهستانی به 1100 میلیمتر       می رسد .( سازمان مدیریت و برنامه ریزی بودجه استان گیلان 1387) همچنین افت شدید دما با توجه به ارتفاع در این منطقه کاملا محسوس است و خیلی بیشتر از رابطه کاهش دمای 6 درجه در ازای 1000 متر ارتفاع می باشد . که علت این امر را می توان عبور هوای مرطوب از سطح پوشش گیاهی جنگلی متراکم کوهپایه ای دانست و به همین خاطر است که تفاوت اقلیمی قابل ملاحظه ای بین نواحی جلگه ای دهستان و ارتفاعات غربی کوهستانی که در ارتفاعات 1000 ـ 500 متری قرار دارند را شاهد هستیم .

2-2-2 . نواحی کوهپایه ای

این نواحی در نقاط  ارتفاعی  500 ـ100 متر می باشد که حد فاصل بین جلگه و کوهستان        می باشد . این اراضی دارای پوشش جنگلی متراکم و دارای گیاهان زیر درختی است که محل زمستانی و میان بند جمعیت دامداری شهرستان می باشد به دلیل وجود بستر های سنگلاخی پر شیب رودخانه ها در این مسیر و پوشش جنگلی مناسب چشم اندازهای زیبایی را ایجاد    نمو ده است که این مناطق می تواند محلی مناسب برای گذران اوقات فراغت گردشگران باشد .

2-2-3. نواحی جلگه ای دهستان:

  این نواحی بین قلمرو ساحلی تا کوهپایه ای را شامل می شوند که محل تشکیل جوامع روستایی این منطقه به حساب می آید و می توان عنوان کرد که فعالیتهای معیشتی منطقه بر این نواحی استوار می باشد که ارتفاع آن از صفر تا 100 متر است . با توجه به قرار گیری تاسیسات گردشگری در این نواحی که متاسفانه با استقبال کم گردشگران نیز مواجه می باشند . باید بتوانیم این نواحی را حلقه اتصال نواحی کوهستانی ( ییلاقی ) و ساحلی کرده و فعالیت گردشکری خاله سرا را که به شکل خطی گسترش دارد به دیگر نواحی مورد نظر پخش نماییم و زمینه توسعه تاسیسات گردشگری را در نواحی دیگر ایجاد نماییم تا بر توان ایجاد فرصتهای اشتغال زایی گردشگر افزوده گردد.

2-2-4. نواحی ساحلی 

این نواحی را که در اصطلاح ژئومورفولوژی « باندهای ماسه های ساحلی می نامند به شکل نوار باریکی در طول ساحلی کشیده شده اند » این باند های ماسه که به شکل تپه های شنی      می باشند عمدتا در محدوده ارتفاعی کمتر از صفر متر قرار دارند . این نواحی که در گذشته بیشتر کاربری کشاورزی داشته و یا به شکل زمین های بایر محل چرای دامهای روستا های پیرامونی بوده ، امروزه تغییری اساسی در نوع کاربریهای آن ایجاد شده است .

ساخت مراکز اقامتی و پذیرایی در این نواحی و توجه به نقش فراغتی آن از جمله تغییراتی است که مشاهده می شود .